Skip to main content

Sybren Westerink

Dat was echt een headfirst-moment”

Sybren Westerink, CEO & Partner, vertelt:

Wat wilde je vroeger worden?  

Tot mijn zestiende wilde ik predikant worden, waarschijnlijk omdat mijn vader dat was. Daarna ben ik de financiële kant op gegaan. Op mijn tweeëntwintigste begon ik bij een accountantskantoor, dat heb ik maar liefst zes weken volgehouden. Tijdens de proeftijd werd al snel duidelijk: accountancy en ik zijn geen match. Vervolgens ben ik de controllerkant opgegaan.” 

Wat vind je belangrijk in jouw functie? 

“Waar ik niet van houd, is de zogenoemde apenrots: een plek waar wat je doet minder belangrijk is dan je relaties en status. Mensen vragen weleens: ‘Wat is je strategie?’ Mijn antwoord is dan: ‘De cultuur. Als we het goed hebben met elkaar, komen we er wel uit.’ 

Het liefst vermijd ik politiek. Een organisatiestructuur is voor mij namelijk precies wat het woord zegt: een manier om de organisatie te structureren, niet om een hiërarchie neer te zetten. Ik hoop dat mijn collega’s net zo makkelijk bij mij naar binnenlopen als bij de rest. Een organisatie werkt namelijk het best als alle radartjes goed in elkaar vallen. Ieder mens en ieder idee is hierin even waardevol. 

Dit vind ik dan ook de grootste uitdaging van ons groeiende bedrijf. Maar in essentie willen we nog steeds hetzelfde als toen we begonnen: een veilige plek zijn voor alle collega’s. Je moet fouten kunnen maken, niet één, maar soms ook drie. Alhoewel dan liefst niet drie dezelfde…” 

Wat is het meest spontane dat je in je functie als CEO hebt gedaan? 

“We hebben veel spontane beslissingen genomen, maar inhoudelijk denk ik direct aan BI. Een van onze klanten had een project waarin een BI-module geïntegreerd zou worden, maar dat werkte niet. Wij waren op dat moment verantwoordelijk voor de implementatie van het financiële gedeelte en zagen hier een mooie uitdaging in. We deden hen een voorstel: ‘Geef ons drie maanden de tijd om uit te zoeken of we dit kunnen oplossen, met het risico dat het niet lukt.’ 

Zo zijn we met BI begonnen. We hebben het opgelost en vandaag de dag gebruikt heel Nederland DealerBI zoals wij het toen bedacht hebben. Dat was echt een ‘headfirst’-moment: we gaan het gewoon fixen. Binnenkort starten we weer met een soortgelijk project. Vertrouwen in eigen kunnen is daarbij belangrijk. Ik weet zeker dat we dit kunnen.  

En verder? Ik heb geweldige herinneringen aan uitjes en personeelsfeesten, zoals ons weekend in de Ardennen of Valencia. Daar kijk ik met een grote glimlach op terug.” 

Als je een superkracht zou mogen inzetten op werk, welke zou dit dan zijn?  

“Ik twijfel tussen twee dingen. Ik zou graag het leervermogen van mijn zesentwintigjarige zelf terug hebben. Nieuwe dingen leren gaat trager naarmate ik ouder word, al compenseer ik dat nu met ervaring. Maar toch, het irriteert me. 

Daarnaast zou ik willen kunnen vliegen. Per jaar rijd ik gemiddeld 50.000 kilometer, met een gemiddelde snelheid van 70 km/u betekent dat, dat ik 700 uur onderweg ben! Ik kan niet wachten tot er vliegende auto’s op de markt komen, dat lijkt me fantastisch.” 

Als je een dag mocht ruilen met een collega, welke functie zou je dan willen vervullen? 

Met Mark Meulenkamp, een van onze developers. Een dag zonder vergaderingen, waarin je niet hoeft te praten, maar iets nieuws kunt creëren. Dat lijkt me heerlijk. Ik heb geen technische achtergrond, maar ik hou van puzzelen. Soms werken Mark en ik samen: ik bedenk, hij bouwt. Op zulke momenten ben ik stiekem wel een beetje jaloers op hem.” 

Wat is je passie buiten werk?  

“Lekker eten, vooral nieuwe gerechten proeven en daarbij de bijpassende wijn proberen. 

Ik heb alleen, ja, ik heb het uitgezocht, een slecht smaakgeheugen. Ik kan goed beoordelen of ik iets lekker vind, maar vraag me een uur later niet om te beschrijven hoe het smaakte. Dat maakt het lastig om wijnkennis op te bouwen, maar het zorgt er ook voor dat het elke keer weer een verrassing is. 

Op zoek naar een restaurant voor een speciale gelegenheid? Grote kans dat ik je kan helpen. In regio Twente zijn bijvoorbeeld Lemon Tree in Deventer en Dorset Mansion in Borne twee van mijn favorieten.” 

Wat is een advies dat je iedere collega zou willen meegeven?  

“Wees jezelf. ‘Be yourself, no matter what you are.’ Dat is het eerste wat in me opkomt. 

Daarnaast: als een probleem onoplosbaar lijkt, kijk er dan vanuit een ander perspectief naar. Ik geloof namelijk niet in onoplosbare problemen. Maar het eerste advies vind ik het belangrijkst en accepteer dat dan ook van jezelf. 

Probeer dingen te doen waar jij talent voor hebt, en andersom: probeer geen dingen te forceren waar je geen talent voor hebt. Veel mensen denken bijvoorbeeld dat ze moeten leidinggeven, omdat het status geeft. Maar stel dat je waanzinnig creatief bent, dat is jouw talent. Kies dan niet voor anders alleen omdat het in de ogen van de wereld meer status heeft. Dat vind ik zonde. Je gooit weg wat écht waardevol is. Kies altijd voor wat je gelukkig maakt.” 

Sybren Westerink

Stellingen:  

  • Lang nadenken of snel knopen doorhakken?  
  • Korte, efficiënte meetings of lange brainstormsessies?  
  • Nooit meer feedback geven of nooit meer ontvangen? Beide zijn essentieel om beter te worden, maar als ik echt moet kiezen: nooit meer geven. 
  • Altijd de belangrijkste klant tevreden houden of altijd het team?  
  • 10 jaar in de toekomst kunnen kijken of 10 jaar terug met de kennis van nu?  
  • Nooit meer e-mails of nooit meer telefoontjes? Nooit meer e-mails. Ik vind e-mails eigenlijk heel vervelend en kan er enorm van genieten als ik op een dag weinig mails krijg. 
  • Altijd een overvolle agenda of nooit weten wat er op de planning staat?
  • Altijd de jongste of altijd de oudste in de vergaderruimte? Altijd de jongste. Dat vond ik altijd zo leuk. Het verrassen van mensen, dat kan nog makkelijker als je jong bent. Het nadeel is wel dat je minder levenservaring hebt en dat vaak moet compenseren met uren. Ervaring helpt om sneller tot goede resultaten te komen. In onderhandelingen is het verrassen van mensen de sleutel: met iets komen waar nog niemand aan heeft gedacht. 
  • Een opgeruimd bureau en een chaotische inbox, of andersom? 
  • Een week zonder koffie of een week zonder internet?  
  • Altijd in een driedelig pak naar je werk of altijd in sportkleding?  
  • Elke ochtend een motivational speech geven aan het team of applaus krijgen elke keer als je binnenkomt? Een speech geven. Ik heb geen behoefte aan applaus, maar ik vind het leuk om te speechen. Het contact met een zaal, de non-verbale communicatie, mensen die grote ogen maken, wegzakken of aandachtig luisteren. Het is een spel en iedereen heeft daarin een eigen stijl. Ik doe het liever uit de losse pols, anderen bereiden het exact voor.